Page content

Hogere Wilgenkunde Onder Roffa’s Rook

Eerder gepubliceerd in: Op lemen voeten, 2011-1

Nederland: Hogere wilgenkunde onder Roffa's rookOnder de rook van Rotterdam krijg je al wandelend bijles in hogere wilgenkunde. In de buitendijkse Rhoonse en Carnisse Grienden groeien maar liefst vijftien wilgensoorten. Eeuwenlang bezorgden ze de Nederlanders kleine en grote tenen. Niet voor niets heet dit land houtland, alias Holland.

Laarzen mee, luidt het devies. Het is waterig koud als we onze wandeling beginnen, de drassige grond tart onze wandelschoenen. De grienden nabij het Zuid-Hollandse Rhoon vormen het belangrijkste tijdegriendengebied van Nederland. Eb en vloed doen er hun waterwerk en tja, dan wordt het niet alleen voor wilgen- maar ook voor mensenvoeten wel eens nat.

Wilgen: dotten zijn vrouwen

Gelukkig doet een bleek zonnetje zijn best door te breken. Door oudere en jongere aanplant, wilgen in drassige geulen, zover als het oog steeds maar reikt. “De ene wilg is de andere niet,” aldus een vriendelijke passant uit de buurt. “De Schietwilg herken je aan zijn smalle blad en machtige kroon en het Belgisch rood heeft gloedvolle twijgen.

De Grauwe wilg is meer een moeraswilg terwijl de Duitse dot veelal aan het water staat. Wist je dat de dotten allemaal vrouwen zijn?” We stappen door. Het water verbreedt zich, uitbundige rietkragen en houten ophaalbruggen halen pittoresk de monotonie uit het slingerende parcours.

Ruisen doet het, van de zachte wind door het riet, en het razen van auto’s in de verte. Een reiger klapwiekt snel weg. Natuur en drukke mens: ze passen nog maar net samen in de Zuid-Hollandse notendop. Wel heeft de natuur in de grienden grotendeels de vrije loop gekregen.

“Vroeger waren de wilgentenen belangrijk voor het vervaardigen van zinkstukken – voor dijken -, manden, stoelzittingen, palen en brandhout, maar dat is tegenwoordig nauwelijks het geval. Niet alle wilgen worden nog geknot.” Goed nieuws voor flora en fauna. Een vogel roept, alsof-ie instemt, namens de bergeend, de watersnip en de steenuil.

Woeste grienden

We komen op een stuk fietasfalt in de Nieuwe Polder uit, verder oostwaarts langs de dijk waar we onze tocht begonnen. Het natuurgebied Klein Profijt dat even rechts van de route ligt, bewaren we wijselijk voor een drogere keer. Hoe moet knotten in dit ondoordringbare moeras vroeger in zijn werk zijn gegaan, vragen we ons ondertussen af. Een hels karwei, niet ons ding.

Dan geroep verderop, maar niet van wilgenknotters. Golfers lopen af en aan op hun strakke velden, 18 holes maar liefst, een eigenaardiger contrast met de woeste grienden bestaat niet. Het Oude Maaspad loopt hier midden tussendoor. Een drietal golfers kruist ons, op weg naar de volgende putsessie, twee wielrenners komen ons in grote vaart tegemoet: “Môgge!”

Rechts schiet een haas weg, links komt de skyline van de Nederlandse Big Apple ‘Roffa’* in zicht. Akkers vol boerenkool dienen als voorgrond. Bizar maar stunning. Van de dijk af warmen we even op in het golfhuis Nieuwe Polder. Soep en koffie met zicht op de baan. It’s a men’s world, althans vandaag.

Een half uur later lopen we tussen de bomen in de Carnisse Grienden. De markante geur van natte herfstbladeren dringt dieper door in de neusgaten. De Oude Maas doemt rechts op, evenals een somber ogend pompgemaal. Containerschepen brengen met hun rode en oranje blokken kleur in de vaart.

Vogels

Het schip Pride of Braila is ver van het Roemeense thuis, futen en meerkoeten houden haar aimabel gezelschap. Zwarte golfbrekers flankeren vervolgens het Truus Visscherpad. Geklots alom van het water, geronk van de motoren van ’s lands varende economie. Een gouden fazant scharrelt wat bij in het gebladerte.

Het pad gaat over in een houten balustrade die honderden meters langs het water van een inham voert. Een prachtig stuk. Even regent het, maar op een schelpenstrandje verderop is het bijna warm in de zon. Een meisje in paarse laarsjes en met stevige stok loopt met haar moeder kokkels en scheermesjes te verzamelen.

De rommelige Koedoodhaven met houten huizen, boten, scheepstimmerplaatsen en stapels wilgentenen volgt. Opnieuw begint het te regenen, aanzienlijk minder frivool dit keer. De weg voorbij het vogelobservatiecentrum – een must voor vogelaars – luidt precies op tijd de terugtocht in.

We lopen onderaan de ijskoude dijk totdat het pad langs een grote plas terug naar de boeien in de Oude Maas voert. Banjeren door het natte gras is wat we nu doen. De haard van een traditionele boerderij met dito luiken lonkt. Het waait en regent langs de Zegenpoldersedijkwhat’s in a name? Wollig grijs in drievoud: Roffa’s rook, regenwolken en schapenjassen.

Een unieke combinatie oftewel: we houden de moed erin. Via een open schelfplaats voor griendhout loopt de weg weer de Rhoonse grienden in. In de jachthaven storten we ons op de warme choco in Grand café Abel.

*Roffa is straattaal voor Rotterdam

Praktische informatie

Wandelroute

Griendenroute van het Natuur- en Recreatieschap IJsselmonde (www.recreatiegebied-ijsselmonde.nl; http://bit.ly/glwudF) 15 km. De beschrijving is prima, de bewegwijzering ter plekke echter minimaal.

Openbaar vervoer

Vanaf Rotterdam Centraal met de metro naar Rhoon. Vanaf het metrostation ca. 1,5 km zuidwaarts lopen naar het begin van de route bij de jachthaven.

Auto

Vanaf de A15 richting Poortugaal en Rhoon, in Rhoon de Rhoonse Jachthaven ten zuiden van de dorpskern aanhouden.

© 2011, Mariëtte van Beek

    Comment Section

    0 reacties op “Hogere Wilgenkunde Onder Roffa’s Rook

    Plaats een reactie


    *